فطري بودن حجاب

فَدَلاَّهُمَا بِغُرُورٍ فَلَمَّا ذَاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُمَا سَوْءَاتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفَانِ عَلَيْهِمَا مِن وَرَقِ الْجَنَّةِ..... (اعراف/22) ترجمه: «آن گاه كه از آن درخت چسبيدند، عورتهايشان پديدار شد و در پي گردآوري برگ هاي بهشت براي پوشاندن خود برآمدند.»

ابن عباس مي گويد: «آدم، پس از يك توقف كوتاه در بهشت كه نصف روز از روزهاي آخرت بود به كوه نود در كشور هند و حوا به جده فرود آمدند در حالي كه برهنه و عريان بودند. خداوند امر كرد يكي از هشت جفت قوچي كه از بهشت به ايشان عطا كرده بود ذبح كنند. سپس حوا پشم آن را رشت، با دست ياري آدم از تابيده هاي آن يك جامه بلند براي آدم و يك پيراهن و روسري جهت حوا بافته شد. بدين وسيله بدن انسان هاي نخستين پوشيده گرديد و از برهنگي و شرمندگي آن نجات يافتند. (سيره النبي، ج1، ص18)

تبرّج - خودنمايي

 در قرآن كريم مي‌فرمايد: «وَقَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَّ وَلَا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِيَّةِ الْأُولَى....» (احزاب/33)  «و در خانه‏هايتان قرار گيريد و مانند روزگار جاهليت قديم زينتهاى خود را آشكار مكنيد.»

درباره ي تبرّج التحقيق چنين آورده است: (ج1، ص242) ريشه اين ماده واحد است و عبارتست از ظهور و جلب توجه كردن هر چيزي كه ظهور دارد و در جلب توجه بر چيزهاي ديگر، پيشي مي‌گيرد، برج نام دارد. به همين اعتبار به قصر بلند و مرتفع برج گفته مي شود و زني كه زينت و آرايش كرده و محاسن و زيبايي هايش را براي بيگانگان آشكار كرده و ان ها را جلب خود نموده تبرج كرده است. و نيز ستاره اي كه در آسمان آشكار شود و نورش جلوه گري كند، برج نام دارد.