*خانم محترم! رشته محبّت را به گردن شوهرت بینداز و بدین وسیله او را به سوی خانه و خانواده جذب کن. ممکن است همسرت را قلباً دوست بداری، امّا این مقدار کافی نیست، بلکه باید آن را به زبان بیاوری و از رفتار و گفتار و حرکاتت آثار عشق و علاقه را نمایان سازی.

*بزرگترین رمز همسرداری و بهترین کلید حل مشکلات زناشویی، اظهار عشق و علاقه به همسر استو. اگر می خواهی دل همسرت ار طوری مسخّر گردانی که مطیع تو باشد، اگر می خواهی پیوند زناشویی را استوار سازی، اگر می خوهی او را به خانه و زندگی دل گرم سازی و نسبت به خودت علاقه مند کنی، و نیز به تو تا آخر عمر وفادار باشد و.....بهتر آن است که تا می توانی نسبت به او اظهار عشق و علاقه کنی.

*آشکارا و بدون احتیاط به همسرت اظهار عشق و علاقه کن، در حضوز و غیاب از وی تعریف کن، اگر به سفر رفتی برایش نامه بنویس و از دوری و هجران ناله سر ده، گاهی برایش هدیه تهیه کن، با تلفن از احوالش جویا شو.

* یکی از مهم ترین و بهترین راه های ایجاد و الفت و فضای مهربانانه در خانواده، ابراز علاقه زبانی است. شوهر و همسر نباید از اظهار علاقه مندی شان به دیگری خودداری ورزند، چه این که زبان، ره دل و قلب است و هر کس از راه زیان می تواند معنویات قلبی خویش را آشکار سازد.

*این مطلب را باید پذیرفت که مرد علاوه بر همسر، باید مهر و علاقه کسان دیگری را نیز در دل بپرورد و با آن ها رابطه عاطفی داشته باشد. این حق مسلم هر انسنی است که دیگران را دوست بدارد. مادر، خواهر، برادر و دوستان از جمله کسانی هستند که مورد علاقه فرد قرار می گیرند، پس نباید انتظار داشت دل شوهر فقط در انحصار محبّت همسرش باشد و در این حریم هیچ فردی غیر از او راه نیابد.

*خانم محترم! به همسرت سلام کن. همیشه با لفظ شما وا را مخاطب قرار بده. در هنگام سخن گفتن، کلامش را قطع نکن. با او با ادب سخن بگو و بر سرش داد نزن. اگر با هم به مجلسی می روید او را مقدم بدار. او را با اسم صدا نزن، بلکه با نامفامیل و لقب او را مخاطب قرار بده. در حضور دیگران از او تعریف و تجلیل کن. به فرزندانت بیاموز که به پدرشان احترام بگذارند و اگر بی ادبی کردند توبیخشان کن. در حضور مهمانان نیز احترامش بگذار و به اندازه آنان، بلکه بیشتر از او پذیرایی کن. مبادا در مجلس مهمانیشوهرت را نادیده بگیری و همه ی توجّهت به مهمانان باشد. وقتی به خانه می آید، سعی کن خودت در را باز کرده و با چهره ای خندان و باز به استقبالش بروی.

*اما انصافاً مردی که از صبح تا شب برای تأمین نیازهای زندگی و رفاه و اسایش شما تلاش می کند، و در این راه با دشواری های فراوان روبه رو شده، آن گاه حاصل دست رنج خویش را در طبق اخلاص نهاده، به خانه می آورد تا رایگان در اختیار شما بگذارد، آیا ارزش ندارد که برای خشنودی و احترام او تا در خانه قدم رنجه فرمایید و با لبی خندان، به او خوش آمد گفته و دلش را شاد گردانید؟

اگر شب تولدش معلوم است، به عنوان احترام دسته گل یا تحفه دیگری تقدیمش کن، در مجالس و در حضور دیگران به وی احترام بگذار، از توهین و تحقیر وی جداً بپرهیز، از دشنام و ناسزا گفتن به او اجتناب کن، از مسخره و دست انداختن او ولو به طو شوخی جداً خودداری کن، خیال نکن چون خودمانی هستید بدش نمی آید، بلکه چون چنین انتظاری را هرگز از شما ندارد کاملاً رنجیده خواهد شد گرچه به زبان نیاورد.

*چه خوب است که زن و مرد از زحمات و تلاش های یکدیگر قدردانی و تشکر نمایند. چه به صورت زبانی و چه به صورت عملی نبایدپنداشت که تشکر کردن با زبان، کاری بیهوده و کم اثر است. مرد و زن با تشکر از یکدیگر، در حقیقت هریک، دیگری را به کار و فعالیت بیشتر و ارائه خدمات بهتر به خانواده، تشویق و ترغیب می نمایند.